LANet :: media provider

Active-X

Opracowany przez Microsoft zbiór technologii, protokołów oraz interfejsów programowych (API) służących do tworzenia, scalania i udostępniania komponentów oprogramowania. ActiveX oparty jest na Component Object Model (COM) i Distributed Component Object Model (DCOM), dzięki którym możliwe jest łączenie obiektów w sieciach komputerowych; także w Internecie. Technologia ta umożliwia również współużytkowanie informacji przez różne aplikacje oraz dostęp do funkcji systemowych. Programy pisane w technologii ActiveX (formanty ActiveX) są samowystarczalnymi obiektami, wykorzystywanymi m.in. w celu tworzenia interaktywnych aplikacji i multimedialnych elementów na stronach WWW.

Adres IP

Każdy podłączony do sieci komputer musi mieć unikalny i niezmienny adres IP. Adres ten zapisuje się jako cztery liczby z zakresu 0 do 255 oddzielone kropkami, np. 213.180.130.200 (każda liczba oznacza jeden bajt). Użytkownik sieci nie musi pamiętać takiego adresu, dzięki systemowi DNS (z języka angielskiego Domain Name Server)

Alias pocztowy

Alias pocztowy jest w zasadzie podobny do posiadania osobnego konta pocztowego, swoistego 'drugiego ja'. Poczta przychodzi na inny adres, ale serwery pocztowy (i tylko ten serwer) wie, kto tak naprawdę ukrywa się pod konkretnym aliasem i wie, komu dostarczyć pocztę. Przykład: konto użytkownika w sieci LANet to u000001. Czyli adres emailowy tego użytkownika jest: u000001@lanet.net.pl. Nie jest to najładniejszy adres. Powiedzmy, że nasz użytkownik chciałby mieć adres rafal@lanet.net.pl. W celu dodania takiego właśnie aliasu, należy napisać emaila na adres bok@lanet.net.pl, napisać jaki alias by Państwo chcieli, a my go założymy potwierdzając zmianę mailem. Login się nie zmieni, dalej w celu odebrania poczty należy się zalogować na serwer jako u000001 (jak w przykładzie), ale poczta będzie przychodziła na adres rafal@lanet.net.pl. Należy także dokonać zmiany w ustawieniach poczty wychodzącej. Alias jest to po prostu alternatywny adres email dla tego samego konta.

Bezpieczne połączenie

Połączenie z witryną WWW pozwalające na bezpieczną wymianę informacji, bez obawy o przechwycenie ich przez nieupoważnione osoby. W praktyce oznacza to, iż oprogramowanie działające na serwerze wykorzystuje protokoły szyfrujące (najczęściej SSL - Secure Socket Layer). Dwie najważniejsze przeglądarki internetowe, Internet Explorer i Mozilla pozwalają na komunikację z bezpiecznymi witrynami WWW. Użytkownik przed wejściem na takie strony, otrzymuje okienko z potwierdzeniem jej statusu, dodatkowo na pasku stanu wyświetlana jest ikona zamkniętej kłódki. Kliknięcie ikony otwiera okno z bardziej szczegółowymi informacjami. Bezpieczne połączenie potwierdzane jest również prefiksem https w URL-u witryny.

Cookie

Jest to znacznik kontekstu klienta. Opracowany przez firmę Netscape Communications mechanizm przechowywania stanu (ang. keep state) klienta przy kolejnych zadaniach kierowanych do serwera. Technika cookie pozwala zapamiętywać informacje o użytkownikach korzystających z usług internetowych. W ten sposób uzupełnienia protokół HTTP, w którym nie przewidziano takich możliwości. Konstrukcja techniki cookie sprawia, że informacje zbierane przy jej pomocy nie mogą być wykorzystywane w sposób naruszający prawa do prywatności. Cookies pozwalają natomiast poprawić jakość oferty witryny WWW poprzez lepsze dostosowanie usług i produktów do potrzeb i preferencji klienta Co zawiera cookie? Pliki cookie mogą zawierać takie informacje jak login, preferencje użytkownika, zawartość koszyka zakupów czy dane rejestracyjne użytkownika programu. Dane te mogą następnie posłużyć do tworzenia statystyk odwiedzin witryny WWW, personalizacji stron czy systemów e-commerce. W przypadku sklepów internetowych technologia cookie używana jest do zapisywania informacji o produktach włożonych do wirtualnego koszyka. Dzięki temu, że cookie przechowywane są na dysku użytkownika, po przerwaniu zakupów i wznowieniu ich np. za kilka dni, nie jest konieczne rozpoczynanie wszystkiego od początku - serwer sklepowy na początku odwiedzin odczytuje dane zawarte w cookie i na ich podstawie odtwarza zawartość koszyka.

Domena, domena odwrotna

Komputery w sieci Internet porozumiewają się se sobą przy pomocy adresu IP. Człowiek w  zasadzie też mógłby tak robić z tym, że znacznie wygodniej jest pamiętać nazwę. Zamiast przydługiej i z niczym się nie kojarzącej liczby. Do tego wymyślono mechanizm zmiany adresu na nazwę i odwrotnie. Do tego komputer potrzebuje wiedzieć, gdzie się spytać o adres IP, jeżeli użytkownik wpisze nazwę, np. www.wp.pl. Komputer przy pomocy różnych mechanizmów, odwołuje się to tzw. serwera nazw, czyli do takiego serwera, który albo wie, jaka nazwa odpowiada jakiemu adresowi IP, albo wie, które serwery 'w okolicy' o to zapytać. Domena odwrotna to sytuacja przeciwstawna do tej opisanej powyżej. Mamy jakiś adres IP, i chcemy poznać jego nazwę. Do tego służy właśnie domena odwrotna. W skrócie, pytanie o domenę to uzyskiwanie adresu IP na podstawie nazwy, a domena odwrotna to uzyskiwanie nazwy na podstawie adresu IP.

Co to jest robak?

Robak, podobnie jak wirus, jest zaprojektowany w sposób pozwalający mu na samodzielne kopiowanie się z jednego komputera na inny, ale realizuje to automatycznie, przejmując kontrolę nad funkcjami komputera, umożliwiającymi przesyłanie plików lub informacji. Robak, który znajdzie się w systemie użytkownika, może się samodzielnie rozsyłać. Największym zagrożeniem ze strony robaków jest ich zdolność do replikacji w ogromnym tempie. Robak może na przykład rozsyłać kopie siebie do wszystkich osób wymienionych w książce adresowej i ta sama operacja będzie miała miejsce na komputerach tych osób, co może spowodować efekt domina i w efekcie doprowadzić do ogromnego zwiększenia ruchu w sieci i spowolnienia sieci firmowych i całego Internetu. Pojawiające się nowe robaki rozprzestrzeniają się bardzo szybko, blokując sieci, przez co oczekiwanie na otwarcie strony sieci Web może wydłużyć się dwukrotnie.

Co to jest koń trojański?

Tak, jak mitologiczny koń trojański, pozornie podarunek, a w rzeczywistości kryjówka greckich żołnierzy, którzy opanowali Troję, współczesne konie trojańskie to programy komputerowe, które wydają się użyteczne, ale w istocie stanowią zagrożenie bezpieczeństwa i powodują wiele zniszczeń. Jeden z najnowszych koni trojańskich miał postać wiadomości e-mail zawierającej załącznik, który teoretycznie miał być aktualizacją zabezpieczeń firmy Microsoft, ale w rzeczywistości był wirusem próbującym wyłączyć oprogramowanie antywirusowe i zapory sieciowej.

Direct Connect

Jest to stworzony przez firmę NeoModus program komputerowy łączący w sobie zalety programu P2P i programu do czatu. Użytkownicy Direct Connect tworzą społeczności zgrupowane na tzw. "hubach". Hubami określane są serwery przekazujące informacje tekstowe między użytkownikami oraz pomagające im przy wymianie plików z innymi użytkownikami.

DNS (ang. Domain Name System)

To system serwerów oraz protokół komunikacyjny zapewniający zamianę adresów znanych użytkownikom Internetu na adresy zrozumiałe dla sieci komputerowej. Dzięki wykorzystaniu DNS nazwa mnemoniczna, np. pl.wikipedia.org może zostać zamieniona na odpowiadający jej adres IP, czyli 207.142.131.245.

Firewall

Firewall - w języku angielskim znaczy "ściana ogniowa". Jest to aplikacja, która monitoruje i filtruje ruch w sieci. Pozwala ona kontrolować przesyłane dane i chronić przed niepowołanym dostępem i działaniem osób z zewnątrz (np. do blokowania hakerom włamania się do komputera lub do blokowania procesów ściągania z niebezpiecznych stron internetowych). Firewall ma możliwość blokowania przychodzących danych ze względu na protokół, port lub adres IP. Zapisuje IP każdego, kto chce włamać się do komputera. Firewall musi być obecny tak samo w sieci chronionej, jak i w Internecie. Chroniona sieć nie może być osiągalna z Internetu, podobnie jak Internet nie może być osiągalny z chronionej sieci.

FTP (File Transfer Protocol, ang. protokół transmisji plików)

Jest to protokół typu klient-serwer, który umożliwia przesyłanie plików z i na serwer poprzez sieć TCP/IP. Standard ten określony jest przez IETF [1]. FTP jest protokołem 8-bitowym, dlatego nie jest potrzebne dalsze przetwarzanie informacji, tak jak ma to miejsce w standardach MIME i uuencode. Do komunikacji wykorzystywane są dwa połączenia TCP. Jedno z nich jest połączeniem kontrolnym za pomocą którego przesyłane są np. polecenia do serwera, drugie natomiast służy do transmisji danych m.in. plików. FTP działa w dwóch trybach: aktywnym i pasywnym, w zależności od tego, w jakim jest trybie używa innych portów do komunikacji. Jeżeli FTP pracuje w trybie aktywnym, korzysta z portów 21 dla poleceń (połączenie to jest zestawiane przez klienta) oraz 20 do przesyłu danych. Połączenie nawiązywane jest wówczas przez serwer. Jeżeli FTP pracuje w trybie pasywnym wykorzystuje port 21 do poleceń i port o numerze > 1024 do transmisji danych, gdzie obydwa połączenia zestawiane są przez klienta. W sieciach ukrytych za firewallem komunikacja z aktywnymi serwerami FTP nie jest możliwa.

Grupa dyskusyjna

W Internecie jest to usługa pozwalająca na automatyczną wymianę e-maili lub innego rodzaju pisanych komunikatów w obrębie pewnej grupy osób. Grupy dyskusyjne mogą mieć różny charakter, jeśli chodzi o bierny i czynny dostęp do nich. Mogą one być: zamknięte - tzn. być dostępne tylko dla wybranej grupy osób (np: grupy przeznaczone dla pracowników jednej firmy), półotwarte - tzn. dostępne dla wszystkich, ale pod pewnymi warunkami, (np. po udowodnieniu swoich kwalifikacji), moderowane - czyli dostępne dla wszystkich, ale wysyłane nań komunikaty są cenzurowane przez specjalną osobę, otwarte dla subskrybentów - czyli dostępne dla wszystkich, którzy się doń zapisali i niecenzurowane, całkowicie otwarte - czyli dostępne także dla tych, którzy się do nich nie zapisali.

HTTP (ang. Hypertext Transfer Protocol)

Jest to protokół sieci WWW (World Wide Web). Za pomocą protokołu HTTP przesyła się żądania udostępnienia dokumentów WWW i informacje o kliknięciu odnośnika oraz informacje z formularzy.

HTTPS (ang. HyperText Transfer Protocol Secure)

Jest to szyfrowana wersja protokołu HTTP. Zamiast używać w komunikacji klient-serwer niezaszyfrowanego tekstu, szyfruje go za pomocą technologii SSL. Zapobiega to przechwytywaniu i zmienianiu przesyłanych danych. HTTPS działa na porcie nr 443. Wywołania tego protokołu zaczynają się od https:, a zwykłego połączenia HTTP od http:.

MAC

jest to 48 - bitowy sprzętowy adres karty sieciowej Ethernet, unikalny w skali światowej, nadawany przez producenta danej karty podczas produkcji.

Maskarada adresów IP

Każdy komputer w sieci musi mieć swój unikalny adres identyfikujący. Niestety, pula adresów IP jest ograniczona przez dostawcę usług internetowych. Dlatego, jeżeli liczba klientów przekracza dostępną liczbę adresów IP, zachodzi konieczność maskarady. Maskarada polega na tym, że adres źródłowy komputera z prywatnym adresem IP (prywatny, to znaczy niedostępny z zewnątrz, czyli zaczynający się na 10.x.x.x, 192.168.x.x, lub 172.16.x.x) zostaje przy wyjściu do Internetu zmieniony na adres rzeczywisty komputera który obsługuje połączenia wychodzące. Przykład: Mamy komputer z prywatnym adresem 10.1.2.3, który wychodzi do internetu przez publiczny adres 1.2.3.4. Komputer z sieci prywatnej 'chce' obejrzeć stronę www.strona.w.pl. Komputer z rzeczywistym adresem IP (router) zmienia adres 10.1.2.3 na swój własny 1.2.3.4. Wtedy komputerowi, który udostępnia stronę www.strona.w.pl, będzie 'się wydawało', że stronę chce oglądać komputer z adresu 1.2.3.4 a nie 10.1.2.3.

Nieroutowalny adres IP (prywatne)

jest to grupa adresów przeznaczona dla sieci wewnętrznych (intranetowych) umożliwiajaca występowanie pod jednym adresem publicznym całej sieci komputerów - stosuje się w  środowiskach korporacyjnych, sieciach osiedlowych ze względu na małą liczbę publicznych adresów IP na świecie.

P2P (od ang. peer-to-peer - równy z równym)

Jest to model komunikacji w sieci komputerowej, który gwarantuje obydwu stronom równorzędne prawa (w przeciwieństwie do modelu klient-serwer).W sieciach P2P, każdy komputer może jednocześnie pełnić zarówno funkcję klienta, jak i serwera. W najpopularniejszej implementacji modelu P2P, jaką są programy do wymiany plików w Internecie każdy węzeł sieci (czyli komputer użytkownika) odgrywa rolę serwera przyjmując połączenia od innych użytkowników danej sieci, jak i klienta, łącząc się i pobierając dane z innych maszyn działających w tej samej sieci. Wymiana danych jest zawsze prowadzona bez pośrednictwa centralnego serwera. Sieć P2P charakteryzuje się także płynną strukturą, która zmienia się w zależności od tego jakie komputery są w niej aktualnie zalogowane. Najpopularniejsze sieci P2P służą do współdzielenia plików w Internecie. Można wyróżnić dwie odmiany. Pierwszą, sieci bez centralnego serwera, które nie mają centralnej bazy o  zasobach, oraz sieci z centralnym serwerem/serwerami, które przechowują informacje o  użytkownikach podłączonych w danej chwili do sieci, oraz w niektórych wypadkach, o udostępnianych zasobach. Centralne serwery oferują czasami także dodatkowe usługi, jak np. chat. Sieci wyposażone w centralny serwer są znacznie bardziej efektywne, gdyż nowy użytkownik podłączający się do sieci otrzymuje na wstępie listę wszystkich użytkowników podłączonych do danego serwera, ma także dostęp (najczęściej) do indeksu dostępnych plików, który może błyskawicznie przeszukać.

POP3

jeden z dwóch standardowych protokołów dostarczania poczty elektronicznej do Mail User Agent. Klienty pocztowe, takiej jak Outlook, Netscape Messenger i Eudora, używają go do komunikacji z serwerem pocztowym.

Port

Porty protokołu to pojęcie związane z protokołami transportowymi TCP i UDP używanymi w Internecie do identyfikowania procesów działających na odległych systemach. Numery portów reprezentowane są przez liczby naturalne z zakresu od 1 do 65535. Niektóre numery portów (od 0 do 1023) są ogólnie znane (ang. well-known port numbers) i zarezerwowane na standardowo przypisane do nich usługi takie jak np. WWW czy poczta elektroniczna. Dzięki temu możemy identyfikować nie tylko procesy, ale ogólnie znane usługi działające na odległych systemach. Lista niektórych standardowych usług:

• 20 FTP
• 21 FTP
• 22 SSH
• 23 Telnet
• 25 SMTP
• 53 DNS
• 70 Gopher
• 80 HTTP
• 109 POP2
• 110 POP3
• 119 NNTP
• 143 IMAP
• 443 HTTPS
• 995 POP3S (POP3 z użyciem SSL)

Routowalny adres IP (publiczne)

oznacza taki adres ip który należy do puli, która może być widziana w środowisku Internetu

SMTP (ang. Simple Mail Transfer Protocol)

Jest to protokół komunikacyjny opisujący sposób przekazywania poczty elektronicznej w Internecie.

SSL (ang. Secure Sockets Layer)

Jest to protokół, w swojej pierwotnej wersji zaprojektowany przez firmę Netscape Communications Corporation zapewniający poufność i integralność transmisji danych oraz zapewnienie uwierzytelnienia, opierający się na szyfrach asymetrycznych.

Serwer FTP

Jest to komputer (serwer) lub program, który udostępnia zasoby dyskowe danego komputera, w szczególności zapewnia dostęp do plików.

Wirus

Wirus to kod komputerowy dołączający się do programu lub pliku, dzięki czemu może rozprzestrzeniać się na inne komputery, infekując je. Wirusy mogą uszkadzać oprogramowanie, sprzęt i pliki.